vmario techblog

W piątek zacząłem przeinstalowywanie systemu. Porzuciłem starą i sprawiającą mi ostatnio sporo kłopotów Fedorę Core 4 na rzecz testowego Debiana Etch. Przed przystąpieniem do instalacji zarchiwizowałem wszystko co najważniejsze, to jest prawie całą partycję domową, pliki konfiguracyjne z /etc i kilka innych rzeczy. Potarowałem to i wypaliłem 4 DVD. Od wieków nie robiłem archiwizacji, więc płytek nie żałowałem. Dodatkowo pliki konfiguracyjne z /home/vmario (czyli wszystko, co się zaczyna od kropki, włącznie z katalogami) i /etc wrzuciłem na partycję domową (która miała pozostać nienaruszona) za pomocą składni:

# cp -a /etc /home/vmario/Archiwum/konfiguracyjne/

co zapewniło mi dostatecznie „solidne” kopiowanie (tj. z zachowaniem uprawnień). Dzięki temu po zainstalowaniu nowego systemu mogę szybko podmieniać ustawienia na te zachowane z Fedory, kopiując z powrotem w odpowiednie miejsca. Teoretycznie mogłem spróbować zostawić wszystkie konfiguracje w katalogu domowym, ale obawiałem się konfliktów wynikających z różnych wersji programów. Poza tym w ten sposób bezmyślnie zachowałbym też te ustawienia, które być może zamulały mi Fedorę. A tak mam wybór.

Instalacja Debiana to pestka. Praktycznie zero konfiguracji. Bardzo przyjazny moduł partycjonowania. Później restart… i niespodzianka! X-y się nie podnoszą! Po kilkukrotnej próbie zmieniania nielicznych opcji w instalatorze byłem załamany. W końcu postanowiłem sprawdzić, czy dam radę zainstalować SUSE. Sięgnąłem po DVD leżące od dawna na półce, odpaliłem i… znowu zonk! Oto instalator informuje mnie, że instaluję system 32-bitowy na 64-bitowej architekturze. A ja od roku byłem przekonany, że mój Sempron jest 32-bitowy… Wstyd…!

Pobrałem więc instalator 64-bitowego Debiana i zainstalowałem go z Sieci, bo powtórne ściąganie 3 DVD nieszczególnie mi się widziało. Oczywiście, X-y wciąż nie działały, ale uparcie szukałem, kombinowałem i po kilku godzinach grafika ruszyła. Zamieniłem ustawienia sterownika w xorg.conf z:

Driver          "ati"

na:

Driver          "vesa"

Niestety, vesa powitała mnie 60Hz-owym odświeżaniem. Po godzinie wgapiania się w ekran migoczący niczym stroboskop, miałem dość. Próbowałem zainstalować oryginalne sterowniki od ATI, ale wszelkie sposoby zawodziły. W końcu ktoś na jakimś forum podał mi linka do BinaryDriverHowto/ATI, stwierdzając, że dla Ubuntu/Edgy i Debian/Etch sprawa wygląda bardzo podobnie. Poszperałem jeszcze po forach anglojęzycznych i okazało się, że owszem, systemy są bardzo podobne, z tym, że skrypty sterownika zawierają błąd tylko w wersji debianowej. Zmeniłem więc polecenie budowania pakietów z:

# sh ./ati-driver-installer-8.31.5-x86.x86_64.run --buildpkg Debian/etch

na:

# sh ./ati-driver-installer-8.31.5-x86.x86_64.run --buildpkg Ubuntu/edgy

i dalej poszedłem, jak każą. Udało się! Wreszcie mam wsparcie dla 3D – na Fedorze nie udało mi się tego dokonać.

Kolejnym poważnym problemem, na jaki napotkałem była niechęć Firefoksa 2.0 do uruchomienia się na moim świeżutkim 64-bitowym Debianie. Nie jestem pewien, ale chyba dopiero zainstalowanie pakietu ia32-libs rozwiązało problem.

Teraz będę coś musiał zrobić z czcionkami, a raczej ich brakiem. Takiego brzydkiego sans-serifa dostałem wraz z systemem, że żal patrzeć. Monospace niezły, ale zbyt wymyślny – dobry pod konsolę, ale nie do edytorów. Niemniej to już szczegóły, póki co system chodzi, aptitude pozwala wygodnie korzystać z bogactwa debianowych repo i można w miarę spokojnie pracować.